Het gekke is, het lijkt wel of je in een andere wereld terecht komt als je dat plein over bent gestoken; Kakkineuze mensen, met Audi’s en mini-hondjes die TREVEUR of FRANCOISE-LABAROC heten. Zal me niks verbazen als ze ook mensen inhuren om de kak van TREVEUR of FRANCOISE-LABAROC op te ruimen achter hun aan.

En dat allemaal in één straat, in MIJN achtertuin!

En waar je dan moet zijn voor de échte actie? Appie in de Weimar. Dat is echt mijn lievelingsplek. Het is een soort Tinder van de Weimar.

Als je voor de deur staat begint alle ellende al; in plaats van één spiraaltje waar je één hond aan kan vastmaken, hebben ze er maar een gigantische horizontale paal opgehangen; kan de hele buurt z’n hond er kwijt. Afin, als je binnen wilt komen, moet je eerst langs een rij van 12 keffende, kwijlende honden. Als jij en je enkels dat overleeft hebben, staat er een straatkrantverkoopster, zonder enige ervaring met commercie. Je kan een straatkrantje kopen. Is hele leuke, interessante lectuur hoor!

Het mist alleen een horoscoop:

MAAGD:          MORGEN EEN NIEUWE DAG.

RAM:                ROND DE 25^STE VAN DE MAAND KAN JE JE RIJK REKENEN

LEEUW:           NA EEN DAG HARD WERKEN HEB JIJ JE CRACK VERDIENT!

En een gedichtenpagina, met mooie gedichten als:

De zon schijnt in mijn ogen,

De overheid heb mijn weer bedroge

Me loyale hond is weggelope

En een biertje met een dop krijg ik nie meer ope

Door de kou kennik nie meer lope

Wattikseggewou…

Mij sigarette hoef ik niet te kope

Van wat bijmekaar geraapte peuke

Ken ik weer een beetje roke

Voor een warreme kwassan ben ik een vaste klant

In de ene een peuk, koffiie in me andere hand

Niks houdt me tege

Ik geniet nog altijd in volle vaart

Van mij succescarrière

Als directeur van de straat.

Muziek: Chopin. Prelude no 4 in E Minor op 28.

Muziek: Binbo no Aozora.
Jongleer nummer met witte 15 kegels

Stopt als jongleurs op de grond gaan liggen, fade out.
Wordt overgenomen door Here ’s that Rainy Day. Stan Gets.

Maar dan komt het glorieuze stuk van de Appie; het poortje waar de scootermobielen zich moeten melden. Zo kan diegene bij het tabakshoekje op een knop drukken dat die poort open gaat. En scootmobielen hebben geen toeter die gewoon tuut zegt. Neeee, die hebben natuurlijk zo’n hinderlijke hoge pieeeepppp. Ze geven die dingen tegenwoordig gratis weg bij de Gemeente. Zo kan jong en oud ervan genieten…Er dan zitten er alleen maar bolle mensen in zo’n kar. En maar roepen en maar toeteren…

In de Appie is het echt een feest. Als je binnenkomt is er een grote koelbak, waarvan je nooit weet of er iets in ligt wat in de bonus is of wat gewoon daar eventjes ligt. 9 van de 10 keer als ik daar iets uit pak, zegt een van de medewerkers: ’’Da’s niet in de bonus hoor dame, past gewoon niet meer in de koelcel…’’ Dat is toch prachtig. Er zijn 2 medewerkers, Marokkaanse boys, ontzettend aardig en behulpzaam. Ik geloof dat de ene Farouk heet en de ander Mehmet. Althans, dat zijn de namen die je altijd door de winkel geschreeuwd hoort als je daar loopt.

Zo kwam REGINA (die eigenlijk gewoon Regina heet) met haar ordinaire maar o zo dure Michael Kors tas daar boodschappen doen vanuit het kakkineuze deel van de regentes. Regina had een heel akelig probleem, zo ben ik te weten gekomen. Ze had aan één van de dames gevraagd of zij wist waar een product lag… Voor je het wist werd er naar Mehmet en Farouk geroepen:

‘’BROER BROER, SPERTI LIGT TOCH BIJ DE TANDPASTA, SAHBI?’’

‘’NEE NEE, LIGT BIJ BLIK, IS TOCH DIE ENE BOON?’’

‘’NEE IS OM TE SMEREN, DEZE DAME MOET SMEEEREN!’’

‘’KIJK BIJ BESCHUIT DAN MATTIE’’

Regina kon natuurlijk ondertussen wel door haar afgetrapte Uggs zakken.

 Maar het ultieme, kritieke punt van de Appie dat zijn…. DE KASSA’S

Je kan kiezen op cultuur, religie, haarkleur, piercing, taal, lengte, leeftijd….

Ik kies voor de veilige weg. Ik ga bij mijn lange indianenvrouw. Het is zo’n prachtmens en ze is zooo ontzettend groot.

Ik zeg dan, met mijn 1.60, goedendag mevrouw. Waarop ze (het lijkt in slow motion) naar beneden kijkt en dan een lange GOEDEDAG JONGEDAME zegt. Ik voel me dan echt veilig en beveiligd.

Ze heeft prachtig lang, grijs haar en haar nagels zijn minstens 15 centimeter lang, met lak, met glitters, met foto’s. Waarschijnlijk zit er een portret in verwerkt. D’r huid is bruin, als in: ik rol elke ochtend eerst door een badje meubelolie en dan smeer ik wat truffel op mijn gezicht…. Het is geweldig.

DAT WORDT DAN 14,52 JONGEDAME.

KLAP KLAP KLAP op de kassa

Here ’s that Rainy Day. Stan Gets komt er weer zachtjes in.

Dan geef ik mijn geld in haar hand en soms, heel soms, dan prikken haar nagels door het bonnetje heen, dan kan ik haar, heel parmantig helpen om het bonnetje eraf te trekken.

Ze groet vriendelijk : FIJNE DAG MEVROUW, in slow motion en ik vervolg mijn weg terug naar huis.

Langs Regina, die met beschaamd rood hoofd langs me schoffelt met TREVEUR LABAROC.

Langs het winkeltje waar ik misschien nog wel een hamertje of een koffer of een flesje melk uit 1841 haal… of misschien tóch voor de aanbieding ga: ’MATRAS LEKKER GOEDKOOP 50!’’

Langs de Indiër die GOEDEMORGEN roept.

Terug naar mijn buurtcentrum Maasbach waar de karaoke door de grote zaal galmt, terug naar mijn huis.

Dit?

Dit is mijn achtertuin. En ik ben trots op alle ornamenten die er zijn.